อุบัติเหตุครั้งใหญ่ 1

posted on 08 Jun 2013 09:56 by asumi in LIFE directory Diary
 
 
Of all the unfortunate events in this world.
I fell down from ivory tower.
I did not die.
 
 
บันทึกคนป่วยหมายเลข1
 
 
 
First - How did it happened?

มันเกิดขึ้นเร็วมากเลย ก้าวนึงที่พลาด วูบนึงก็มีลมพัดผ่านตัว ตาโตเบิกมองเพดาน เกิดอะไรขึ้นกันนะ? นี่ฉันกำลัง...
แล้วร่างกายก็กระแทกพื้นอย่างรุนแรงจนจุก เสียงเนื้อกระแทกพื้น กล้องกระแทกพิ้น แว่นตากระเด็นไปอีกทาง
ตาของฉันที่เบิกมองเพดานอยู่อย่างนั้นไม่ได้ปิดลง แต่แรงสะเทือนทำให้เห็นภาพหลอนเป็นดาวหมุนไปมารอบหัวจริงๆอย่างที่ใครเขาว่ากัน

พอฉันรู้ตัวแล้วก็คิดได้ว่า ชีวิตฉันมันแค่นี้เองเหรอ ฉันพยายามทำใจให้สงบ
แต่ร่างกายกระเสือกกระสนที่จะหายใจต่อ ฉันสำลักอากาศ พยายามจะหายใจเข้า ตัวบิดไปทุกทาง มันทรมาณมาก แต่ฉันรู้ว่าฉันยังมีโอกาส

ฉันได้ยินเสียงช่างที่บ้านเรียก "หฟ.! หฟ.ตกลงไปแล้ว วิ่งเร็ว"

ฉันกลิ้งไปอีกทาง เห็นพ่อกับช่างที่บ้านกำลังวิ่งมา ฉันอยากจะพูดว่าไม่เป็นไร แต่ก็หายใจไม่ออก มีแค่เสียงในคอครืดๆ พ่อกอดฉันไว้ ซักพักฉันก็เริ่มหายใจได้ พูดเป็นช่วงๆ พ่อโทรหาแม่ ฉันบอกพ่อให้โทรหารพ.

ฉันนอนอยู่ตรงนั้น รอ…. มันเจ็บช่วงล่างมากจนขยับไม่ได้ หน้าท้องก็เกร็งจนปวดไปหมด ซักครึ่งชม.ผ่านไป รถพยาบาลก็มาถึง พี่พยาบาลมาวัดความดันฉัน คนอื่นๆอุ้มฉันวางบนเปลแข็งๆที่มีสายรัดแล้วหามฉันลงไปข้างล่าง เข้าไปในรถ ฉันนอนนิ่งๆอยู่ในนั้น พี่พยาบาลฉีดยาแก้ปวดให้
ใช้เวลาชม.นึงในการเดินทาง ชม.นั้นฉันก็นอนนิ่ง หลับตาบ้างลืมตาบ้าง แทบจะไม่รู้สึกอะไรเลยนอกจากหลังกับก้นมันเจ็บ ชม.ต่อมาฉันก็มาถึงรพ.ห้องฉุกเฉิน รอคุณหมอมา
 
 
Second - Hospitalize

คุณหมอที่ดูแลฉันมาตั้งแต่เล็กๆ พอคุณหมอมาถึงก็บอก "นี่เธอไปทำอะไรมา" ฉันหัวเราะ
พี่พยาบาลมาฉีดยาแก้ปวดให้ฉันอีกที ไม่ชอบยานี่เลยจริงๆ มันทำให้มึนหัวรุนแรง พะอืดพะอมอยากคายของเก่า
ฉันไม่ได้ร้องไห้ โวยวายหรือคร่ำครวญเลยตลอดตั้งแต่ตอนที่ตกลงมาจนถึงตอนนี้ แต่พอฉันเห็นแม่เดินเข้ามาเท่านั้นแหละ น้ำตาไหลเลย ขอเรียกคะแนนความสงสารหน่อย ไม่ใช่ แน่นอนบ้านฉันก็โจ๊กกันไปกันมา หัวเราะเจ็บท้องนิดหน่อย

ฉันถูกส่งไปเข้าห้องเอ็กซเรย์ ต้องย้ายเตียงหลายรอบ ตอนนี้เจ็บสุดๆ แทบขยับไม่ได้
ต่อจากนั้นก็เครื่องMRI ที่ฉันก็ยังไม่ได้ศึกษาอะไรนะ แต่คุณหมอบอกว่ามันละเอียดกว่าเอ็กซเรย์
ฉันถูกส่งเข้าไปในท่อที่เหมือนในหนังไซไฟ ตอนแรกคิดว่ามันโซคูลมากเลย แต่พอเข้าๆออกนานมาก ท่อก็เล็กมาก ร้อนที่หลังแต่ลมเป่าหน้าจนเย็น ฉันเวียนหัวเกือบจะอาเจียน จนตอนนี้มันไม่คูลแล้วล่ะ ปล่อยฉันออกไปได้มั้ยยยย
ในที่สุดประมาณ1ชม.ผ่านไปฉันก็ได้ออกมา สุดท้ายก็ถูกส่งขึ้นไปห้องพัก

ผลที่ได้ออกมา กระดูกหน้าอกร้าว กระดูกสันหลังยุบสามข้อ มีรอยช้ำปวดตามแขนกับลำตัว
คุณหมอบอกว่าฉันมีทางเลือกสองทาง คือนอนเฉยๆ 6-8 สัปดาห์ หรือ ผ่าตัด ซึ่งทำให้เดินได้เร็วขึ้น
ฉันไม่ห่วงเรื่องผ่าตัด ฉันไม่สนใจแผลเป็นเท่าไหร่ ถ้ามันทำให้ฉันลุกได้เดินได้ แต่มันเสี่ยงมากเพราะเป็นไขสันหลัง แม่เลยให้ฉันนอนเฉยๆดีกว่า
 
ตอนนี้ฉันก็เลยนอนเฉยๆ กดมือถือ ดูหนัง ดูทีวี อ่านหนังสือ (ที่จริงอ่านหนังสือไม่ค่อยประสบความสำเร็จ คือนอนอ่านมันง่วงมากเลย ๕๕)
แต่ฉันนอนท่าเดิมนานไม่ได้ ต้องเอียงข้างเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา แล้วมันก็ เจ็บบบบบบบ พอหลายวันเข้าฉันก็เริ่มชินแล้ว
กินอะไรไม่ค่อยลง กินได้แต่อาหารเหลว แล้วช่วงนี้ฉันก็กินแบบประหยัดไฟเบอร์5มาก กินน้อยมากจริงๆจนตกใจตัวเอง มันกินไม่ค่อยลงน่ะ


ป่วยปางตายไปเหอะ ฉันก็ตลกแดกได้อยู่ดี ๕๕๕๕๕
ฉันเป็นคนเข้มแข็งนะ ฉันอดทนมาหลายอย่าง แต่ไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนเลย มันก็... เหนื่ออยๆนิดนึงน่ะ
แต่ตอนนี้ก็คงไม่มีอะไรเสียใจเท่าหลายๆอย่างที่ต้องเสียไป
นี่ปิดเทอมทั้งทีนะ ฉันต้องมานอนนิ่ง เพื่อนๆ ฉันก็คงออกไปเที่ยวด้วยไม่ได้แล้ว คอส.. แน่ๆล่ะฉันลุกไม่ได้นี่ ที่แย่กว่านั้น วาดรูปยังไม่ได้เลย...... เลยไม่มีภาพประกอบมาทำให้มันน่าอ่านกว่านี้ ขอโทษนะ
 
 
อา ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว แค่นี้ก่อนแล้วกัน
 
 
ปล. คุณหมอของฉันเป็นเอทีสต์ล่ะ
 
 

Comment

Comment:

Tweet

/ส่งพลังใจไปให้
หายไวๆนะคะะะะ ;w;

#4 By narintr on 2013-06-16 13:52

โอย อ่านแล้วตกใจมาก
หายไวๆนะคะหอมฟุ้ง

#3 By Señor(ita) on 2013-06-11 03:10

หายไวๆนะคะน้องฟุ้ง ;_;/ เป็นกำลังใจให้นะคะ

#2 By ดุกดุ๋ย on 2013-06-08 19:17

get better!

#1 By ♠ zenith. on 2013-06-08 13:27

asmxhf ・・・ shine ✧ View my profile