อุบัติเหตุครั้งใหญ่ 4

posted on 16 Jul 2013 12:15 by asumi in LIFE directory Diary
 
พาร์ทที่4
 
ยะฮู้ว เรื่องใหญ่ๆเลยก็คือ ครบกำหนดนอนแล้วค่ะ
วันสองวันก่อนไปหาหมอนี่พารานอยด์ปสด.วิตกจริตวิกลจริตใกล้วิปริตมาก ถ้าลุกไม่ได้จะทำยังไง ต้องดรอป ต้องบลาๆ เรื่องเยอะมากมายๆๆ สุดท้ายก็นอนหนีความจริง โถหฟ.....
 
แล้ววันไปหาหมอก็มาถึง มีแอมมารับเหมือนเดิม ไปถึงก็เอ็กซเรย์ก่อน เห็นกระดูกสันหลังแล้วสงสารตัวเอง ยังไม่ได้วัดส่วนสูงและไม่อยากวัด ฮิฮิ TTTTTTT
จากนั้นหมอก็ให้ใส่ที่รัดเอวแล้วก็ให้ลุก แต่เนื่องจากตัวเล็ก ใส่Sแล้วหลวม หมอเลยขำ
บอกว่าพ่อแม่ไม่เลี้ยงเหรอ กินเยอะๆจะได้อ้วนๆ ก้ากกกกกก พ่อแม่เลี้ยงมาอย่างดีด้วยอาหารราคาแพง แต่หนูไม่โตเองค่ะคร่อกกก
ก็ใส่ไซส์Sไปนั่นแหละ ตอนลุกนี่ไม่เจ็บนะ แต่ตอนแรกมันก็มึนๆ แล้วก็เจ็บเท้าแบบไม่ได้เดินมานาน
พอนั่งก็เจ็บก้น แบบไม่ได้นั่งมานานอีก ยังเจ็บข้อมือซ้ายอยู่ ทีนี้วันแรกทำอะไรก็เหนื่อย กินอะไรไม่ค่อยลงด้วย
ที่ดีมากคือได้อาบน้ำซักที โอ พี่น้ำตาจะไหล ตัวได้ผ่านสายน้ำนี่รู้สึกสดชื่นชิงๆ แต่มันก็ช่างยากมาก อาบน้ำไม่เคยยากขนาดนี้มาก่อนเลยข่าาาา
 
อีกวัน ก็ลุกมาล้างหน้าแปรงฟันเข้าห้องน้ำเอง ฮือ ดีจังเลย ฉันเป็นอิสระจากการรอคนเอากระโถนมาให้แล้วข่า
แล้วก็ถึงส่วนที่challengeมากๆคือการเดินขึ้นบันได้บ้าน บันได้สูงมากและไม่มีราวบันได บ้าจริง โคตรโหดเลย
ก็เดินเกาะผนังขึ้นไปช้าๆก็รอดอยุ๋ ไปนั่งกินข้างซักพักลงมา ขาลงนี่รวดร้าวของจริง แม่จ๋าหนูเจ็บเท้าาาา
เกือบสะดุดขั้นสุดท้าย เดินเหนื่อยเข้าห้องแล้วลงเตียงแปะ..... นอนเหนื่อย
 
อนึ่งพอใส่ไอ้รัดเอวนี่แล้วรู้สึกเหมือนเป็นการจำกัดอาหารอย่างนึง กินน้อยกินนิดหน่อยอิ่ม แต่ก็กินบ่อยๆเรื่อยๆ
ตอนแรกที่นอนกินมาเดือนนึงก็คิดว่า เสร็จมันแล้วอ้วนแน่ๆ ลุกมาฉันต้องหนักหกสิบบบบอะไรแบบนั้น
พอมาชั่งเข้าจริงๆ มันแค่ 46.9เองเรอะ!!!! ถึงจะจุดเก้าก็ขอดีใจหน่อยดิ ก้าก แต่ที่ลงไปนี่คือกล้ามเนื้อไรงี้ปะ ไม่ใช่ไขมัน ฮือ
 
ตอนแรกๆก็คิดว่ามันเหมือนตั้งไข่ แอเรียลขึ้นบกครั้งแรกอะไรแบบนั้น แหม กระแดะชิงๆ
แต่ไม่ใช่ละ นี่มันเป็นการชราภาพก่อนวัยอันควรชัดๆ ฉันรู้สึกเหมือนคนอายุ70 OTL
ทำอะไรที่ใช้ร่างกายท่อนล่างลงไปนี่แสนจะเจ็บปวด แต่ก็ยังมีแพลนจะออกไปแรดอยู่ดี คือเป็นแค่แพลน ๕๕๕๕๕
แต่ว่าอยากไปงานหนังสือจังเลย อยากออกไปกิน แต่ตอนนี้คงไม่ออกไปไหนไกลบริเวณบ้านมากละนะ
 
สุดท้ายก็เหลือเวลาปิดเทอมแค่สองสัปดาห์ โถ ปิดเทอมสุดท้ายของฉัน หมดไปกับการนอนง่อย เศร้าจุง
โอ ไม่อยากคิดถึงตอนทำงานหนักแบบเด็กศิลป์เลย พระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ช่วยหนูด้วย
 
อนึ่ง พอลุกได้ก็โดนปลุกมาทำงาน แหม่ เป็นหฟ.เจ็บได้ป่วยได้แต่ห้ามตายจริงๆ
ค่ะ เพราะงั้น ไปทำงานก่อนค่ะ o[---[
 
 

Comment

Comment:

Tweet

asmxhf ・・・ shine ✧ View my profile